ما از تو به غیر تو نداریم تمنا

طغیان

 

امام حسین (ع):

"لَوْلاَ ثَلاَثَةٌ مَا وَضَعَ ابْنُ آدَمَ رَأسَهُ لِشَىْ‏ءٍ اَلْفَقْرُ وَ الْمَرَضُ وَ الْمَوتُ"

اگر سه چیز نبود، آدمى سرش را در برابر هیچ چیز فرود نمى‏ آورد؛ فقر، بیمارى و مرگ.

نزهة الناظر و تنبیه الخاطر، ص ۸۵ ،ح۴

 

جز کربلا این دل تمنایی ندارد

معاد باوری و بی رغبتی به دنیا

 

 

امام حسین (ع):

«لَوْ عَقَلَ النّاسُ وَ تَصَوّرُوا الْمَوْتَ لَخَرِبَتِ الدّنیَا».

 «اگر مردم خردمند مى‏ شدند و مرگ را باور مى‏ کردند، دنیا ویران مى‏ گشت».

إحقاق الحق، ج ۱۱ ص۵۹۲

السلام‌علیک یا‌اباعبدالله

┈┈•✾🍃💙🍃✾•┈┈

 

دخالت بی جا

 

🚩امام حسین (ع):

"لَاتَتَکلَّمَنَّ فِیمَا لَایعْنِیک فَإِنِّی أَخَافُ عَلَیک الْوِزْر."

در باره چیزی که به تو مربوط نیست سخن مگو زیرا می ترسم به گناه دچار شوی."

 بحارالأنوار، ج ٧٥، ص١٢٧، ح١٠

 

یا حسین(ع)

 

شیعه باشم و نمیرم...هیهات

 

اَلسَّلامُ عَلَى الْمَقْطُوعِ الْوَتینِ،

اَلسَّلامُ عَلَى الشَّیْبِ الخَضیبِ، اَلسَّلامُ عَلَى الخَدِّ التَّریبِ،

اَلسَّلامُ عَلَى الْبَدَنِ السَّلیبِ، اَلسَّلامُ عَلَى الثَّغْرِ الْمَقْرُوعِ بِالْقَضیبِ،

اَلسَّلامُ عَلَى الرَّأْسِ الْمَرْفُوعِ، اَلسَّلامُ عَلَى الْأَجْسامِ الْعارِیَةِ فِی الْفَلَواتِ،

مولای من! می دانم که قلب نازنینت از این حجمِ مصیبت، دردناک و حزین است و چشمان یوسف‌گونه‌ات، اشکبار...

کِلْکِ قلم شکسته شد و از نگارش افتاد...

شیعه باشم و نمیرم... هیهات!

آنگاه که با دردی آکنده در سینه بر جدِّ غریبت این‌گونه سلام می‌دهی:

سلام بر آن رگ‌های بریده.

سلام بر آن محاسنِ به‌خون‌خضاب‌شده. سلام بر آن رخسار خاک‏‌آلود.

سلام بر آن بدنى که لباس‏هایش به تاراج رفت. سلام بر آن دندان مبارکى که با چوب (خیزران) کوبیده شد.

سلام بر سرى که بر بالاى نیزه رفت. سلام بر بدن‌های عریان‌رهاشده در بیابان.

✍🏻#بارقه

سلام بر پیکرهاى عریان شده

 

اَلسَّلامُ عَلَى الْجُیُوبِ الْمُضَرَّجاتِ،

اَلسَّلامُ عَلَى الشِّفاهِ الذَّابِلاتِ، اَلسَّلامُ عَلَى النُّفُوسِ الْمُصْطَلَماتِ،

اَلسَّلامُ عَلَى الْأَرْواحِ الْمُخْتَلَساتِ.

اَلسَّلامُ عَلَى الْأَجْسادِ الْعارِیاتِ، اَلسَّلامُ عَلَى الْجُسُومِ الشَّاحِباتِ،

اَلسَّلامُ عَلَى الدِّماءِ السَّائِلاتِ، اَلسَّلامُ عَلَى الْأَعْضاءِ الْمُقَطَّعاتِ،

اَلسَّلامُ عَلَى الرُّؤُوسِ الْمُشالاتِ، اَلسَّلامُ عَلَى النِّسْوَةِ الْبارِزاتِ.

 علت چیست، نمی‌دانم، اما وقتی به این فرازها از زیارت ناحیه رسیدم، قلم از نگاشتن، عاجز ماند و هیچ ننوشت.

و من، فقط خواندم و نظاره کردم و سوختم...

سلام بر گریبان‏هاى خون‌آلود…

سلام بر لب‌هاى خشکیده… سلام بر جان‏هاى بلا دیده…

سلام بر روح‌هاى از بدن رها شده…

سلام بر پیکرهاى عریان شده… سلام بر جسم‌‏هاى رنگ پریده…

سلام بر خون‏‌هاى جارى گشته… سلام بر اعضاى قطعه‌قطعه شده…

سلام بر سرهاى به نیزه رفته… سلام بر زنانِ (باحیا و پرده‌نشینی) که (از خیمه بیرون آمده و در انظار) نمودار شده‌اند.

✍🏻#بارقه

 

اگر در کوفه بودم...

 

 أَلسَّلامُ عَلى مَنْ نُکِثَتْ ذِمَّـتُهُ،

"سلام بر آن کسى که عهد و پیمانش شکسته شد"

  گاه از خود می پرسم؛ اگر در کوفه بودم، در بیعتم با حسین (ع) باقی می‌ماندم...؟!

 یا رسم کوفیان پیش گرفته، غریب و تنها، آوارۀ بیابانش می‌کردم؟!

 بارها خوانده ام : «إِنِّی سِلْمٌ لِمَنْ سَالَمَکُمْ  وَ حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَکُمْ» اما وقتی به خویشتن خویش می نگرم...

 چه قسم ها خورده و از یاد بردم...

 چه عهدها بسته و شکستم...

   گاه، گوش به دشمن سپرده و ...

  گاه خوشی‌های دنیا، فریبم داده و کوفی صفت عمل کردم.

✍🏻#بارقه

 

آیا زیستم حسینی و مرامم مهدی‌پسند است

 

وَلِلْحَقِّ ناصِراً، وَعِنْدَ الْبَلاءِ صابِراً، وَلِلدّینِ کالِئاً، وَعَنْ حَوْزَتِهِ مُرامِیاً.

وتو یاری‌گر حق بودى، و بر بلا و مصیبت شکیبا. براى دین نگهبان بودی، و از کیان شریعت مدافع.

مولای غریبم، حسین جان!

چه سری در نامت نهفته؛ نمی‌دانم...

همین که در خاطرم تجلی می‌کنی؛ شُسته می‌شود همه آلامم...

مولای عزیزم!

خون پاک تو بر زمین کربلا ریخت تا حقِ به‌محاق‌رفته، را احیا کند و پرده تزویر و ریا، از چهره دین برکَند...

و من امروز از خویش می‌پرسم؛

 آیا زیستم حسینی و مرامم مهدی‌پسند است؟! یا فیس‌بوک و توئیتر و تلگرام مشی زندگی‌ام شده‌اند؟!

 در دفاع از دین و حریم ولایت، حسین‌وار و زینب‌گونه‌ام؟!

یا کوفی‌صفت، لاف دین می‌زنم و مدافع بودنم، فراتر از لقلقهٔ زبان نیست؟!

برای امام حیّ و غائبم، چگونه‌ام؟!

سرباز یا سربار؟!

✍ #بارقه