طبس امداد الهی

 

 

 

آن شب رمزآلود که ایرانیان همه در خواب بودند، لشکری از ماموران نشاندار الهی عازم ‌طبس شدند. این سربازان ویژه، هر از گاهی قدم در عرصه زمین گذاشته، لشکری را نابود و قومی را مدد می‌کنند!
درست شبِ پنجم اردیبهشت سال ١٣٥٩ بود که  ارتش "دلتا فورس" آمریکا به دستور "جیمی کارتر" رئیس جمهور وقت آمریکا از نقاط کور راداری عازم ایران شدند تا به خیال خام خود، افزون بر آزادسازی گروگان‌های سفارتشان، طومار انقلاب نوپای ایران را در هم پیچند. غافل از اینکه انقلاب فرزندان سلمان فارسی، مقبول معشوق واقع شده و لشکریان نشاندار خدا در صحرای طبس به کمین آنها نشسته‌اند. 
آری، بزرگترین معجزه تاریخ معاصر، آن شب رازآلود در طبس رخ داد و خداوند نشانه‌ای دیگر برای دلهای سست و اندیشه‌های بیمار فرستاد تا حجت را بر همگان تمام کند.

📌حضرت امام خمینی (ره) در همان ایام طی پیام مهمی به این نکته اشاره کرده و فرمودند: "نباید بیدار شوند آنهایی که توجه به معنویات ندارند و به این غیب ایمان نیاورده‌اند؟!
نباید بیدار شوند؟!
 چه کسی این هلیکوپتر(های) آقای کارتر را که می‌خواستند به ایران بیایند ساقط کرد؟!
 ما ساقط کردیم؟!
 شن‌ها ساقط کردند!!
شن‌ها مأمور خدا بودند!!
 باد مأمور خداست!!
 قوم عاد را باد از بین برد؛ این باد مأمور خداست!!
 این شن‌ها همه مأمورند!!"

 

 

سن عاشقی

 

رزمنده ١٤ ساله ای را به اسارت گرفته بودند، فرمانده عراقی وقتی او را دید و متوجه سنش شد، پرسید:"خمینی سن سربازی را پایین آورده؟"
نوجوان بسیجی در جواب گفت:" نه، سن سربازی همان ١٨ سال است، خمینی سن عاشقی را پایین آورده. "

 

پ.ن:

متن تابلویی در طلائیه بود که به دلیل پایین بودن کیفیت عکس، فقط متن رو میذارم.

مَنِ ما

راز سر به مهر سجده ها

دیش-ریش

از  پنجره های مسدود شده به دیش های ماهواره، نسیم ظهور نمی وزد...

چقدر بد...

 

زبانی را که آفریده شد تا جز حقیقت نگوید،  به غیبت و تهمت و دروغ عادتش دادیم!

چشمانی را که قرار بود جز حلال نبینند، به خیانت آلوده ساختیم!

گوشهایی را که می‌بایست کانال درک حقایق باشند، به مجاریِ دریافت ابتذالات گرفتار کردیم!

چه راحت این همه را، با هزاران دلیل عقل توجیه می‌کنیم.

و چه بی‌پروا چراغ قرمزهای عقل و شرع را پشت سر می‌گذاریم!

 

دفتر انتشارات صور اسرافیل

 

وَ إذٰا وَقَعَتِ الْوٰاقِعَةْ...

در صور دمیده می‌شود؛

و آدمیان، وحشت‌زده از قبرها بر می‌خیزند. بسان ملخ‌هایی، سرگردان و حیران، به هر سو  می‌جهند...؛

وحشتی ناگهانی و هولناک که زنان آبستن، حمل خویش می‌افکنند و مادران، شیرخوارگان خویش، رها کرده، می‌گریزند.

به راستی، از چه فرار می‌کنیم و به کجا می‌گریزیم؟!

از گناهانی که هر روز کوچک و کوچک‌ترشان می‌انگاشتیم؟!

از آن معرکه‌ی پر وحشت، به کدام سرای امن می‌گریزیم؟!

آیا گریزگاهی می‌توان یافت؟!

وَ لٰا یُمْکِنُ الْفِرٰارُ مِنْ حُکُومَتِکْ

 

رنگ بی رنگی

 

آدمی برای مقام خلیفـه اللهی خلق شد...

همرنگِ خدا  شدن، تنها رنگی است که خالق برای مخلوقش می پسندد ...

چه غافلند آنان که در جعبه ی مداد رنگی های کودکانه شان گم می شوند!

 

 

 

چوپان دروغگو نیست...

 

تنبل شده ایم...

 

فَوَیْلٌ لِلْمُصَلِّینَ

الَّذِینَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ

پس وای بر نمازگزاران!

که از نمازشان غافل و نسبت به آن سهل انگارند./ماعون٤_٦

 

سهل انگاری در نماز:

 یعنی؛ برای نماز ﺍﺭﺯش ﻗﺎئل نبودن...

یعنی؛ به ﺍﻭﻗﺎت نماز ﺍهمیت ندادن...

یعنی؛ بی توجهی به دعوت پروردگار...

یعنی؛ ﺍﺭﻛﺎﻥ، ﺷﺮﺍﺋﻂ ﻭ ﺁﺩﺍب نماز ﺭﺍ ﺭﻋﺎﻳﺖ نکردن...